DELÝORMANLI 

GEÇMÝÞ ÝLE ÖÐUNMEK,GELECEÐÝ KURTARIRMI ?..

Türkiye Cumhuriyeti Devleti, tarihinde olmadýðý kadar dýþa baðýmlý bir hale dönüþmüþ, tabir yerinde ise; “baþkalarýnýn havasý ile üflenerek þiþmeye devam eden, patlayacaðý günü bekleyen bir balon halini almýþtýr.”
Küresel senaryolarýn egemen olduðu; siyasetinden ekonomisine, iktidarýndan muhalefetine, kültüründen dini anlayýþýna varýncaya kadar hemen her sahada, dýþa baðýmlýlýk gözle görünür bir haldedir.
Milli düþünce, milli siyaset, adeta rafa kalkmýþ, vatandaþýn günü kurtarmaktan baþka hiç bir arzusu hedefi kalmamýþ, iþin en acý tarafý da insanlar gelecekten umudunu kesmiþtir. Ýnancýný imanýný kaybetmemiþ; “çýkmamýþ candan umut kesilmez” düþüncesinde olan bir avuç gerçek vatan ve millet sevdalýsý, “milli ve dini bütünlüðü” esas kabul edenlerden baþka da bu iþin sahibi kalmamýþtýr.
Sokaktaki vatandaþýn gündemi, davranýþ ve düþünceleri kaygýlarýmýzý derinleþtirmektedir.


Kimileri, yaþadýðý sýkýntýlarýn boyutundan olsa gerek ki; gelecek adýna hiçbir umudu kalmamýþ..!
Kimileri, günü kurtarmaktan baþka hiçbir derdi olmayan, “bu gün karným doyduysa gerisi angarya” deyip, helal haram ayýrt etmeden kendince bir yaþam tarzý benimsemiþ, günü yaþamakla meþgul..!
Kimileri, bir zamanlar kendince doðru bildiði bir mücadelenin içine girmiþ, yorulmuþ, yýpranmýþ, bezmiþ ve bir kenara çekilmiþ..!
Kimileri, ABD ve AB imaný ile bütünleþmiþ, hakim güç(haþa ilah) konumunda ona tabi olmuþ..!
Kimileri, ne yargýya, ne askere, ne devlete, ne millete inancý kalmamýþ, düþünce kabiliyetini dahi yitirmiþ, çaresizlik içinde..!
Kimileri, “gün bugündür” deyip, vurgun, soygun, haksýzlýk peþinde..!
Kimileri, doðru olmayan bir iman ve düþünce içerisine girmiþ, (dinden çýkmýþ haberi bile yok) yanlýþlar içinde, yanlýþ tefekkür ve yanlýþ tevekkül peþinde..!
Kimileri de var ki; “geçmiþi ile övünmek” peþinde..!

Örnekleri çoðaltmaktan ziyade, “geçmiþ ile övünmek” hakkýnda birkaç söz sarf edelim;
Millet olarak gerçekten de övünülecek bir tarihi geçmiþe sahibiz…
Dünyada Türk varlýðý oluþtuðundan bu yana, her zaman tarihe yön vermiþ, tarihe altýn harflerle yazýlacak þanlý iþler yapmýþýz. Her zaman doðrunun, haklýnýn, mazlumun yanýnda yer almýþýz.
Çað açmýþ, çað kapatmýþýz. En olumsuz þartlarda bile aleyhte olan durumlarý lehimize çevirmiþiz. Bunlar doðru…

Memleketimizde bazý insanlar var ki; milletimizin bu þanlý geçmiþinin, geleceðimizi kurtaracaðý kanaatinde olup, geleceði kurtarmak adýna mücadeleden çok, haksýz bir umut ve kanaat peþindedirler.
Bu düþüncede olan arkadaþlara þunu peþinen söylemek lazým ki; “kimsenin geçmiþi, geleceðini kurtarmaya yetmez.” Ancak; geçmiþten ders alýp, geleceði ona göre þekillendirmek, ona göre taktik ve mücadele geliþtirmek sayesinde, geleceðin kurtulma ümidi vardýr.

Ýktidar sahiplerinin; yöneten ve yönetilenlerin gittiði bu tarzla, “yola devam”(!) edildiði taktirde, gelecek hakkýnda umut beslemek, boþ bir hayaldir. Geçmiþte bir çok kavimin helak sebebi olan fiil ve davranýþlarýn(faiz,zina, adam öldürme, devlet malýna tecavüz,gasp,hýrsýzlýk,dinsizlik) giderek çoðaldýðý, haksýzlýðýn had safhaya vardýðý bir toplumu, geçmiþinin temizliði ve asaleti asla kurtaramayacaktýr. Kurtuluþ; bu davranýþlarýn ortadan kalkmasýyla ve tarihteki asil davranýþlara tekrar dönmekle mümkündür.
Gerisi lafý güzaftýr, vesselam..!

Uður Kepekçi-DELÝORMANLI...