Donör

Zoraki Ihtilal!

Zoraki Ihtilal!


emir mi verdin be güzelim?
oniki eylül gibi bir ihtilal yapti askin gönlümde!
sardin sarmaladin hayatimi en ince kilcaldamarlarimdan
tuttun bedenimin her zerresini köse bucak
asksiz özgürlügümü elimden alip,
tutsak ettin beni kendine köle yapip.

sokaga cikma yasagi gibi yasak koydun bakislarima
senden baska bir güzeli de göremiyorum!
senden de asla vazgecemiyorum
simdi pompaliyorsun soluksuz bir heyecan
varligini her an yanimda hissettirip.

dayanir mi demiyorsun kalbime
zalimce bagliyorsun kendine iliklerimden
farkinda misin koca bir haksizlik ettiginin?
özgürlük haklarimi elimden aldin sen
fasist askinla
biliyormusun darbeci güzelim...

www.schair.de.tl

Yakup Icik

Ölüm/üm (Tasvir)

'Dünya,ya geldiginiz gün bir yandan yasamaya bir yandan,da ölmeye baslarsiniz'...(MONTAIGNE)

Ansizin bir sey oldu bana
issiz bir sessizlik oldu
gözlerim kapali sanki
hareket etmiyorum
konusmuyorum
suskunum
zifiri bir karanlik alabildigine
zindan karasindan daha kara
katran rengi mi desem
tarifsiz bir karanlik...

Nasilda hemen duyuldu?...(!)
örtülmüs üstüme beyaz bir kefen
mor güllerin o tatli rengini almis dudaklarim, suskun
tenim sanki gecelerdeki ay gibi!
Akisleniyor evrenin sevgilisi cobanyildizi,nin muhtesem rengi her yerimde
ve herkes agliyor bana, basimda
öyle an ki o an..
sanki figanlar her makamda besteleniyor
deste deste hüzün kederli yüzlerde
kötülüklerim unutulmus o an
herkes iyiliklerimden bahsediyor
bütün gözler oluk oluk akiyor
'oysa ben aglamaya utanirdim! '
simdi bana agliyor bu millet
aglama demek istiyorum, diyemiyorum
...yikaniyorum
...el üstündeyim
yaratildigim mis gibi topragin icindeyim
üstümde cayir, cimen ve otlar
gelecek icin gidenlerdenim simdi!..

(09.07.1999) (24.03.2006)
melle-almanya
 
Yakup Icik

...Kisa Bilgi!

Çoðumuz acýdan ve yaþamýn gerçeklerinden kaçýþ yolu olarak þu veya bu zaman ölümü düþünmüþüzdür. Kontrolü kaybettiðimizi veya kontrolden vazgeçtiðimizi hissettiðimiz (depresyon) zaman ölmek isteriz.

Bazen kýzdýðýmýz insanlarý cezalandýrmak veya baþkalarýna acý vermek (intikam) için ölmek isteriz. Bazen olumsuz duygularýn altýnda ezilir, ümidimizi kaybederiz. Bu olumsuzluklardan kurtulmanýn yolunu bulamaz, tek kurtuluþun ölüm olduðunu düþünürüz. Ölümü istemek cesaretsizliðin son aþamasýdýr. Kendini sevmenin tam tersidir.

Bazen ölüm en kolay çözüm olarak görünür. Eðer böyle hissediyorsanýz, büyük olasýlýkla en kolay çözümdür. En kolay yolu seçmek cesaret gerektirmez. Cesaret, nedenini anlamasanýz da, istemeseniz de en zor yolu seçip, takip etmektir. Kahramanýn görevi ýstýrabý, acýyý deðiþtiremeyeceðini kabul edip, yapabileceðinin en iyisini yapmaktýr.

Ölmek istemek genellikle denetimimizde olmayan bir þeyi kontrol etmek istemekten kaynaklanýr. Yaþamýmýzýn amacýný ve niçin burada olduðumuzu bilmiyoruz. Hayatýmýzýn diðer insanlara etkisini, diðerleriyle etkileþimini ve tablonun bütününü algýlayamýyoruz. Zamanýndan önce ölmek kestirmeden gitmektir ve kestirmeden gitmeye kalkýnca genellikle yolumuzu kaybeder, gideceðimiz yere daha uzun sürede varýrýz. Ýntihar en tehlikeli kumar olabilir çünkü bir sonraki adýmýn ne olduðunu bilmiyoruz.

Ölüm bir son, ama acaba acýnýn sonu mu? Gittiðimiz yere giderken çözümlenmemiþ sorunlarýmýzý da kendimizle birlikte götürürüz. Benzer þekilde kendi ölümümüze karar verince de olumsuzluðu ve acýyý beraberimizde götürüyor olabiliriz.

Ölmek istemek ve yaþamýn enerjisini ölüme odaklamak gücümüz ve kontrolümüz dýþýndaki þeylere hükmetme yanýlgýsýný üretir. Hayallerin bizi yaþamdan uzaklaþtýrdýðýný biliyoruz. Yaþamdan kaçýþ olarak ölümü istemek, dýþsal þeylere odaklanmasýnýn bir baþka yoludur.

Ölüm yaþamýn doðal sürecinin bir parçasýdýr ve bu anlamda ölüme hazýrlanmak yaþamý bugün sonuna kadar deðerlendirmek anlamýna gelir. Bazý açýlardan yaþamýn tümü ölümün provasý olarak düþünülebilir. Sevgi, cesaret ve geliþim dolu iyi bir yaþamýmýz olursa, ölüm gelince kabullenmek hiç de zor bir karar olmaz. Gerçekte bu karar hiçbir þekilde bizim kararýmýz deðildir.

Paradoks þudur ki hayatý ne kadar dolu dolu yaþarsak, ne kadar kahraman olmaya çabalarsak, ölümden o kadar az korkarýz. Yaþarken güçlü ve cesur olan, ölürkende güçlü ve cesur olur. Þimdi yaþamýmýzdaki acýlarý kabul edersek, gelecekte olacaklarý da kabule hazýrlanmýþ oluruz. Hayattaki amacýmýzý bilemeyeceðimize göre, neden tüm olasýlýklara hazýrlýklý olmayalým?

Tüm cesaretinizi kaybettiyseniz ve en kolay yolu seçmeyi düþünüyorsanýz, sizi yüreklendirecek þeyler bulmaya çalýþýn. Cesaret oralarda bir yerde ve siz, sizin için en iyi noktada ölmeyi hak ediyorsunuz. Bunu ançak kontrol hayalini býrakýrsanýz yapabilirsiniz.

Gerçek cesaret emin olmadan, korkarak ve bütünü kavrayamadan, yapmak, yaþamak, herþeyi denemektir. Kahramanlara özgü bir görevle-yaþamýnýzla-karþý karþýyasýnýz ve yaþamýnýz süresince size eþlik edecek tek kiþi için, kendiniz için bir kahraman olabilirsiniz.

...öyle yada böyle sükut icinde bekleyecegim seni ölüm!

Duygularim Sende Mahpus (Azerice)

Düs/ün/emi/yorum